
hayatta verdiğim en doğru karar boğaziçini yazmaktı sanırım . en yanlışı ise ekonomi bölümünü yazmak .
boğaziçinde okumak dışardan göründüğü gibi hiç diil aslında . burda herkes benden daha zeki , bi de daha çalışkan olduklarını düşününce bi bok değilmişim gibi hissediyorum . en güzel yanı öyle mal insanlar hiç değiller . gayet sosyal , muhabbet edilesi , entellektüeller .
mezun olunca hep bi ah çeker bu boğaziçililer . keşke bitirmeseydim filam diye . çünkü gerçekten güzel . ooh çimlerde yayıl , manzarada iç .
benim bi teorim var boğaziçili olmakla ilgili :
hepimiz hormonlu birer domatesiz . biraz fazla şişirilmiş , biraz kendini dış dünyadan soyutlamış , biraz da dışlanmış bi azınlık . gayet elit , birbirini tutan bi grup . parmakla gösterilen . hmm kıpkırmızı . pırıl pırıl .
ne var ki hiç bi zaman manavlarda satılamıycaz . bizi büyük marketlerde satıcaklar . en büyük domatesler bizden çıkıcak , hormonluyuz ya .