Tuesday, October 26, 2010

starting from yesterday

unutmayayım diye yazmaya başlıyorum tekrar,
aslında o kadar da hissiz değilmişim. baya ve yoğun hissediyorum. zaman zaman nefes alamayacak zaman zaman gırtlağım zaman zaman midem zaman zaman kalbim yanacak kadar. 34 salise içinde gözlerim dolabiliyor mesela.
ya da zaman zaman şöyle şiirler yazabilecek kadar   farklı hissedebiliyorum şu anki olduğumdan. ve bu geçişler 34 salise içinde olabiliyor.
erken kalkmak hoşuma gidiyo, şimdilik erken 8 buçuk olsa da ..
atölyem tam bir yaşına girecek tam bir hafta sonra. damlayla tuna nasıl büyüyosa, ben de hala büyüyorum. evet sanırım asıl konu bu, bi tek çocuklar büyümüyo. her geçen gün, HEP hep büyüyoruz hepimiz. bi kısmımız ergenlikten çıkamıyoruz sadece. bu da benim lafım diil ya ...
ben Sylvia Plath değilim tabii ki . yazdığım her kelime de anlamlı değil tabii ki.
Atölye bulutlu günlerde çok karanlık oluyor.