
mezun oldugumu ogrendigim gun izmir'e gidiyorum, ertesi gun acik kalp ameliyatimiz var. vardi.
bazen gercekler insanin suratina tokat gibi carpiyor.
bi hafta cok cabuk gecmis, bugun yine istanbul'dayim, hastayim,
param olsaydi evime bir masaj koltugu alirdim.
hastaneler eskisi kadar bozmuyor moralimi. izmir'de biraksaniz beni bi yere, yolumu bulurum artik biliyorum.
alacat, bana kalbinin yeni kapakcigini da acar misin?