
kapalicarsi'dan alinmis aytasi kupeleri, ozlem'in kendi kendine hediyesi.
kendime hediye vermeyeli cok uzun zaman oldu. hakettigimi dusunmuyorum cunku.
felsefe yapacak degilim de, biryerlerden para gelse cok iyi olur, kucucuk paralar kocaman insanlarin dunyasinda zaten azicik kalmis huzurlarini, tahammul sinirlarini alip goturuyor, geriye superegolari kaliyor. uykumuzda sabahlara kadar kafamizi kurcalayan, uyanikken ne soyledigimizi bilmeyecek kadar beynimizi kurcalayan superegolarimiz.
ekonomiden birsey ogrendiysem, kapitalizm bir cark, yasadigimiz ekonomik kriz acgozlulugumuz yuzunden. varolanla yetinmedigimizden. farkettikce bunu gozum aciliyor, gozum acildikca kendime aciyorum.
ve benim babam devlet memuruydu, kanserden oldu.
ben secimimi yaptim, o carkin icine girmeyecegim.
simdi bana biraz para lazim kendi isimi kurabilmek icin, babamdan kalmayan para.
beni de ezip gecerler mi merak ediyorum.
i m not that greedy man! come on ama yaptigim is de isten sayilmiyor zaten.
keske insanlar konusmadan teselli edebileceklerini bilseler
bu da yaziyor mu hayat bilgisi kitaplarinda?
son