Friday, August 31, 2007

bici bici


evde uyuyarak ve düşünerek geçen saatler dışında anlatacak bişeyler olsa yazardım inan.
haziranda adanaya gittiğim zamandan kalanları anlatayım.
istanbul gez gez bitmez ama adana iki günde bitti. bi bici yersin, bi dilber sekisi, bi kebap, iki eski arkadaş, yüzlerce hatıra, g3, yürüyünce biten sokaklar, her köşede bi flashback. istanbul'daki evimizde neyin eksik olduğunu adana'dan dönünce buldum. ailemle geçirdiğimiz güzel yıllar eksik bu evde, şehirde.pencereler, kapılar yeni. oyuncaklarım eksik. ansiklopediler yok dizi dizi dizilen. arkadaşlarım hep uzaktalar. babam yok, köpeğim yok, sevgilim yok. geçmiş olsun.

Sunday, August 19, 2007

zır

alo
alo
uyuyosundur diye aramadım
kimseyi aramadım herkes uyuyodur
bense geceleri uyuyamıyorum . midem bulanıyo sürekli.
ve geceleri çok yalnız kalıyorum. ve gündüzleri çok sıkılıyorum.
alo
sen nasılsın diye sormıycam.
alo...
bana güzel iki dakika ver, bidaha aramıycam. biraz düzelirim diye kış gelsin istiyorum. kış gelince düzelirim belki üşürsem

Saturday, August 04, 2007

orta2

çok güzeldi. birsürü soru vardı kafada. çok heyecanlıydı. bol kot giyip paten kayardık. dersler kolaydı anasını satıyım. yazılıya çalışmadan 5 alınabiliyodu. havalar da daha güzeldi. herşey çok güzeldi ya.

Friday, August 03, 2007

ben bugün blog okudum ve tüm hayatım değişti

http://www.pigmelerledans.blogspot.com/ gülçin bana demişti. 'bizim bi akrabamız var, türkcellde çalışıyo, geçen gün yemek yedik, ama ugandaya yerleşicekmiş' demişti. okudum okudukça bahsettiği kişinin Meltem olduğunu farkettim. oh.

Thursday, August 02, 2007

superb

evet yorgun argın yazmak zor ya


hakkaten zor.

deli gibi rüzgar var dışarda. bugün annem geldi. annemle caddebostanda yürüdük biz. bostancı pazarından aldığımız fındık, ekşi böğürtlen, dolmalık biber, kabak ve maydanozla.evimize dönmeye upuzun bi cadde ve mahalle otobüsümüz 14c, elimizdeki ağırlığı arttırsın diye ise sanki bizim evin orda market yokmuş gibi şampuanımız ve saç kremimiz vardı. annem geldiği için çok mutluyum. annemle patates kızartıp yedik. mutluyum derken gözlerim doluyo. annem gelmeden önce adanada babama yaptırdığı mezarı anlatırken 5 milyon kere ağlıycak gibi oldum. dehşetengiz bi yağmur başladı gittim baktım, annem çamaşırları içeri asmış. anneler böyle şeyleri ne kadar tam yapıyolar di mi? ben ne kadar uğraşsam da yatağımı annemin yaptığı gibi çabuk ve düzgün toplayamam. tek demeyi unutup kaç kez kaybettim hatırlamıyorum pis yedilide. ama hep güldük, çok güzeldi. bugün çok güzel bi blog gördüm işte bu okudum hep.
önemsiz biri olduğuma yine bi kez daha karar verdim. kelebek vadisinde kumsalda bi tane üçgen bank varsa o da kesinlikle pis yedili içindir. yedili pistir.