
hakkaten zor.
deli gibi rüzgar var dışarda. bugün annem geldi. annemle caddebostanda yürüdük biz. bostancı pazarından aldığımız fındık, ekşi böğürtlen, dolmalık biber, kabak ve maydanozla.evimize dönmeye upuzun bi cadde ve mahalle otobüsümüz 14c, elimizdeki ağırlığı arttırsın diye ise sanki bizim evin orda market yokmuş gibi şampuanımız ve saç kremimiz vardı. annem geldiği için çok mutluyum. annemle patates kızartıp yedik. mutluyum derken gözlerim doluyo. annem gelmeden önce adanada babama yaptırdığı mezarı anlatırken 5 milyon kere ağlıycak gibi oldum. dehşetengiz bi yağmur başladı gittim baktım, annem çamaşırları içeri asmış. anneler böyle şeyleri ne kadar tam yapıyolar di mi? ben ne kadar uğraşsam da yatağımı annemin yaptığı gibi çabuk ve düzgün toplayamam. tek demeyi unutup kaç kez kaybettim hatırlamıyorum pis yedilide. ama hep güldük, çok güzeldi. bugün çok güzel bi blog gördüm işte bu okudum hep.
önemsiz biri olduğuma yine bi kez daha karar verdim. kelebek vadisinde kumsalda bi tane üçgen bank varsa o da kesinlikle pis yedili içindir. yedili pistir.
No comments:
Post a Comment