
ve uzun zamandır yazamıyoken hiçbişey, başladım yazmaya. bi kitap var sırf ismi için okumak istiyorum onu. no one belongs here more than you kitabın ismi. miranda july bence günümüzün yoko ono'su. sadece sanat üreterek yaşıyo olmasına çok imreniyorum. boşuboşuna yaşıyomuş gibi hissediyorum çünkü. bişeyler ürettiğim anlar kendimi acaip özel hissediyorum. insanlara bişeyler sunduğum anlar. mesela bi kitap yazayım istiyorum, ismi de eyüpsultana giden çatana olsun. yani isminin bi önemi olmasın ama ismi merak uyandırsın. eyüpsultana giden çatanalara hiç binmedim ben. ama annem bindi. bense hep binmeyi hayal ettim.
küçücük bi kayık neredeyse kürekle çekilen,
tıngırmıngır gidiyo üsküdardan taaa eyübe kadar ve içinde büyük bi umutla hastalarının iyileşmesi için eyüp sultana dua etmeye giden insanlar.
tüm bu insanlar bi mucize bekliyolar.
koskoca boğazı tıngırmıngır küçük çatanayla katederken tüm bu insanlar,
aslında yol boyunca düşünüyolar...
yol boyunca boğazdan istanbuldaki evlere, minarelere, büyük otellere, gemilere bakarak, aslında bakmayarak..
hastaları iyileşmiyo ama. bazı hastalıklar var ki iyileşmiyo.
bazen insanlar çok çaresiz kalıyo.
bazı insanlarsa çok aciz kalıyo bunu göremeyecek kadar.
babama öleceği asla söylenmiyo.
babam bize veda edemeden ölüyo.
babam ancak bilinci yarı kapalıyken sarılın bana, bırakmayın beni diyo.
allah kahretsin
şimdi ben her çalan telefondan, her ünlem içeren cümleden korkuyorum.
uyumak istiyorum.
ama her gece uyuyakalıyorum.
iyi geceler