biz her bayram annanemlere giderdik , tüm aile kuzenler muzenler hep orda toplanırdık . annanemin bizlere verdiği 5 milyonu nasıl harcıycaımızı konuşmak :) , edayla begüm evde kaldı muhabbetleri , kuzen can ve efenin eda ablamla atışmaları bayramın vazgeçilmezleri arasındadır . annanem öldüğü için bu bayram annanemlere diyil de mezarlığa gittik . tabi bizim dolmalar da yalan oldu . yani annanem ölmese kesin yapardı da , ya onun yerine teyzoşumun sarmalarıyla idare ettik .
neyse bişey anlatıyodum .
mezarlıkta kotumun paçaları ıslandı çamur oldu , teyzem de enişten bana kot almış dar geldi al bu senin olsun dedi . bana bi kot verdi . bi giydim dar paça yüksek bel streç bi kot , tam benlik . göbeğimi nası sıkıyo böyle . neyse yapıcak bişey yok , aslında sevdim de bi yandan ne zamandır böyle dar kot giymiyodum . sonra mutfağa filan gittim annemlerin yanına . sonra ablam geldi .dedi ki annem arkamdan gürbüz kızım benim demiş . teyem de onu düzelticek ya güya yok yok gürbüz diyil yapılı demiş . evet baya düzeltti doğrusu . neyse bunları duyunca iyce sinirim bozuldu . ya abla gerçekten şişman mıyım dedim . o da yoo o kadar diyil dedi . bak , lafa bak . neyse sonra melik teyzemler geldiler . eniştem beni görür görmez ne güzel olmuşsun kızım tombiş tombiş dedi . al işte. dedi ve son noktayı koydu . zayıflamaya karar verdim . ya aslında halimden memnundum ben :) . pek bi iştahlıyım ben napıyım .
tamam tamam zayıflıycam .
Tuesday, January 10, 2006
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
Yuzde elliden fazlasi sisman olan ve akdeniz tipi vucut hatlarina sahip olan yurdum kadini, neden ille de zayifliyacam diye tutturur? televizyondaki kagit bebeklere mi özeniyorlar ne?
Bosver arkadas, dunyanin en guzel seyi agzina attigin yiyecegin tadina vara vara yiyebilmek, ben bundan daha rahatlatici bi sey ne gordum ne duydum..
ben de..hem yedikce hiçbir halt da olmuyor ya.. kac senedir ne bu zayıflık...
itiraf ediyorum, onu çok özlüyorum. Annemi her arayacağımda önce anneannem çıkıyor karşıma, numarasını telefonumdan silemiyorum bir türlü, düşündükçe burnumun direği sızlıyor, ölümü unutmaya çalışıyorum, olmuyor.. beni arasa yine, hastayım dese, ben de morali düzelsin diye, birşey olmaz bundan, yine maşallah iyisin iyisin desem, hiçbişeycikler olmamış olsa ona.. düşünmüyorum ama bunları, alışmaya çalışıyorum sadece.. ölüm başaçıkılası bir oyun değilmiş, aslında bir oyun hiç değilmiş, ölüm kimseye yakışmazmış.. özlediğini itiraf etmek de zormuş. onun için hep dua ediyorum, rahat olsun, huzurlu yatsın diye...
zeyno.
Post a Comment