Saturday, June 02, 2012

''in the deepest pain. And an anger to my dearest one. Bir direnle bosaltmak mumkun mu aciyi. Anlar fotograf kareleri gozumun onunde tek tek cakiyolar goZumun onunde. Sonra yenileri ekleniyor. O ve o kiz elele denize giriyolar. O kizin yanagina dokunuyor. O kiza bi gul veriyo. Kucucuk bi kiz cocugu oluyorum. Beni cok sevdigini soyledigi o anda aglamiyorum. Beni kiskandigi zaman kizmiyomusum aslinda yeni farkediyorum. Oysa sadece uzgunum diyor. Seni buna inandirdigim icin uzgunum diyor. Ben hissetmedim sana bisey diyor. Birbirimizin boslugunu tamamladik diyor. Dogru soyluyor. Ama ben o dogru soyledikce dunyanin en cirkin en yalnizi oluyorum cunku bisey hissetmedi. Cunku ben ona bisey hissettiremedim. Ben onu sessizce sevdim. Korka korka. Hep korktum. Savunmasiz kaldim. Cok savunmasiz kaldim.''
yazıp bırakmışım yazmayı, diğerini post etmişim bunu draft etmişim ve öylece kalmış.
epey savunmasız kaldığım doğruymuş hakkaten ama bir direnle boşaltmak pek mümkün olmamış ki acıyı, bir aydan fazla bi süre komada kalmışım yoğun bakımda. yakında bir yıl olacak.
üzülmüşüm kafama fazlaca takmışım da şimdi başka bakıyorum olaya... ama silmek istemedim yine de o gün yazdıklarımı. çünkü hiç bir şey silinmiyor. ama yenilerini yazacağım,
bi de yürüyemiyorum. walker'ımın ismi falan yok. walker işte. hissel işler bunlar, hissedersem yürüyebileceğim. hissetmek ne zor işmiş.

2 comments:

Anonymous said...

yeni yazını görmek güzel. o bir yıla yakın zamanda hep kontrol ettim buraları, "nasıl acaba dedim", ekşi'ye baktım arada, "iyi" yazmışlar, "ayaklandı" demişler sevindim. iyi ki burdasın hala yazıyorsun hala bizimlesin.

Anonymous said...

ben okudum kalbim cok hizli atti, gordum o ani, gozlerim bugulandi..tekrar sukrettim tanriya, var ya da yok, seni bize geri verdi ya...
gulc'un...