Tuesday, August 18, 2009

kıymet


ayağıma kıymet battı.
herkesin derdi iki çocuk, bir de mutlu yuva olsa bu türkiye çin'e dönerdi....
aliihsan sevgilin miyim ben senin ne alıngan adammışsın be! sorsana bi bu ne hacı diye... aşkolsun .....  sen hiç konuşmadan, kelimelere ihtiyaç duymadan durdun mu öyle saatlerce?

paranoyalar havada uçuşuyor. 

cranberries'den geliyor: tie your kids on to their beds clean their heads.

BENİM BABAM ÖLDÜ! neredeyse üç sene oldu.
kulak bazı sinyalleri duyamaz ya, ben kıçımı da yırtsam ailem tarafından anlaşılabileceğimi sanmıyorum artık. 
ne depresif bi çocuk oldum ben değil mi abla? 
hadi bana bi iş, bi de koca bul da kurtulayım depresyondan. çocuk da yaparım annem bakar nasıl olsa. ne mutlu türküm diyene.
fuck off 
fuck off.
ne iş 
ne koca
ne iş ne koca
ne iş ne kumkum koca
ne iş ne çocuk 
neden benim hayatım, hayatta yaptıklarım işten sayılmıyor. 
teşekkür ederim bana ergenlik sanrıları yaşıyomuşum gibi yaklaşıp buraya da yorum bırakan kadın ve ablam, ikinize de teşekkür ederim. 
ama yanılıyorsunuz. 
lütfen yanılmaya devam edin çünkü artık eminim, sizin değişmeniz benim uzaya gitmemden daha zor.
kelimelere dökünce böyle kusuyorum kimbilir kaç kez nefret edeceğim kendimden bu gerizekalı yazıyı yazdığım için, ama bütün ilişkilerimin ardından da nefret ediyorum kendimden paratoner gibi en psikopatları kendime çektiğim için. 


1 comment:

sezgihan said...

aşk olsun .