
herkesi ısırırdı. öldüğünde 12 yaşındaydı. ameliyattan önce bikaç gün beklenseydi bi o kadar daha yaşardı.
çirkindi bi kere. kırmaydı çünkü. dişleri yamuktu. küçükken çoraplarımı çekiyodu, ben de küçüktüm, öbür ucundan da ben çekiyodum, ondan yamuk çıktı. yemeği önce sofradan sonra tabağından yerdi. sürekli çişi gelmiş numarası yapıp aşağı indirirdi bizi. arabanın camından burnunu çıkarmaya bayılırdı. bi gördüğünü imkansız unutmaz bi daha görüşünde yine ısırırdı. en çok da aybala ablamı ısırırdı. çukulataya bayılırdı. tasmasını kendi tutmak isterdi. favori meyvesi havuçtu. karda koşmayı çok severdi. kedilerden ve köpeklerden korkardı. her sabah yüzümü yalardııııııııı. evden çıkarken bi daha yalardı. gelince bi daha yalardı. yolda yorulunca küçük çocuklar gibi kucak isterdi. ufff. dafi öldüğünde onu balkona koydum. bütün gece tekrar tekrar aynı rüyayı gördüm. her seferinde kapıyı tırmalıyodu. meğer ölmemiş! ameliyatlı ameliyatlı balkonda kaldı diye vicdan azabı çekip uyanıyodum. gözlerimi açtığımda yine balkonda yatıyodu. sabah oldu . dafiyi kucağıma aldığımda kaskatı kesilmişti.
3 comments:
biz lise sondaydık.
bayram tatiliydi galiba, ayçanın ailesi istanbula gitmişti,bitek ayç dafiye bakmak için kalmıştı.
ben de ayça yalnız diye onlarda uyumuştum.
yere yatak sermiştik ve galiba balkonda uyuyoduk (!!!)(eee...adana..)
sabah dafi yalayarak uyandırdı bizi..
oysa beni hep ısırırdı ondan önce :)
gerci sonra da hep hırladı :)
yaa dafi yle birbirimize hiç alışamamıştık.
o benim üzerime bir pire çevikliğiyle atladığında ben korkuyodum, benim onu sevesim geldiğinde o hırlıyodu.
Ayça,
seninle birlikte uyuduğumuzda beni çok kıskanmıştı,sabah ta tıkır tıkır gelip aramıza girmişti. Dafi seni çok seviyodu.
Ben.. ben.. ağlamak istiyorum şu an
Post a Comment