Tuesday, April 25, 2006

dün gece

birden uyandım , nefes alamadım , uzun süre nefes alamadım . nefes alamayınca ağladım . uzun süre nefes alamayınca uzun süre ağladım . seda beni manzaraya götürdü , orada biraz nefes alabildim . dönüp uyudum . hiç iyi hissetmiyorum .

2 comments:

Anonymous said...

yalnız kalmak, tek basına olmak, hayatının istemediin sekilde degismesi, katlanmak zorunda kalmak,mecbur olmak,istemek ama yapamamak,basaramamak,durmadan hatırlamak gecmisi hayalleri planları.....
çok kötü olmak bu sanırım,tabi daha kötü de olunur belki ama su anda durmadan düsünüp sıkıldıgım konu bu.
insan cok üzülünce bi mucize istiyo,Tanrı yı daha çok hatırlıyor; gücün yetmiyor ya :)
caresizlik,
uffffff nasıl sıkıcı,daralıyorum beee....
Uzanıp ellerimle yırtıp cıkmak rahtatlamak,derin bir nefes almak,huzur bulmak,yeniden mutlu olmak,herşeyi olmamıs gibi unutup eski mutlu anlardaki gibi olmak istiyorum.ama çok kıssa zaman önce öyleydi biliyo musun,
ne güzeldi...
kednine dikkat et
yazdım iste,biraz iyi geldi sanırım
sagol

hayal said...

Ne guzel anlatmis anlatan.
Keske bu duygulari bu kadar guzel tanimlayan ben olsaydim.