Friday, April 30, 2010
Monday, April 12, 2010
Tuesday, March 16, 2010
it fucking hurts
damla kaç yaşına girdi diye her düşündüğümde, babam öleli kaç sene olmuş onu hatırlıyorum.
..
Friday, March 12, 2010
Friday, February 26, 2010
26şubatcuma

açıp açıp bişeler yazmadan kapadığım günlüğüm, hele birilerinin okuduğunu düşününce iyice gerilip uzaklaştığım günlüğüm. yataktan kalkamıyorum.
ben hala hava güzelse güzel, hava kötüyse çirkin hissediyorum. hala 10 yıl geçti hala... adana'da hava hep güzeldi.
geçen hafta içinde ilk kez atölyemdeki sofada ayaklarımı uzatıp dinlendim tek başımayken.
kafamdakiler bu kadar ağır gelmeseydi belki de, pat pat konuşup kimsenin kalbini kırmazdım.

aşk hayatımı 3-5 çizgiyle özetledim. bunu yaparken kendimi Tracey Emin gibi hissettim.
Sebastian bana duymak istemediğim cümleleri söylüyor, masal gibi geliyor söyledikleri. Respect'ten bahsediyor. Moment, Freedom ve Love'ın yanına koyuyoruz Respect'i.
o söyleyince kişisel gelişim kitaplarındaki gibi samimiyetsiz durmuyor.
Kendime ait bir ev istiyorum. bu kadar basit ve net.
Ne Cahit kaldı, ne Buket, ne fıskiye
Yine de bu bahar öğlesinde
Fıskiyenin üstündeki o kırmızı top gibi
-İsterse kalpten olsun, isterse-
Hop hop ediyor ya yüreğim bidüziye
Can Yücel ne dese güzel diyor.
Tuesday, February 02, 2010
Saturday, January 30, 2010
Thursday, January 28, 2010
Sunday, January 24, 2010
Friday, January 15, 2010
ünlü olmak
ünlü olduktan sonra da blog yazmaya devam edersem; ünlü bir blog yazarı mı olurum, yoksa blogu olan bir ünlü mü?
Monday, January 11, 2010
scene 1
Monday, January 04, 2010
1:11

bembeyaz bi kareden bu görüntüyü alabilmek, tıpkı karbon 14 testi yapmak gibi bişey.
ama kurtardım, meğer fotoğrafta bi salıncak varmış .
bi kaç gündür düşünüyorum, hayatımda değişmesini istediğim şeyler var evet! ama bu ben değilim. İyi ki ben değilim...
kapana kıstırılmışlık hissine devam.
sinirlendiğim zamanlardaki aşırı tepkilerim, babamın son günlerinde aldığı nefeslerden farksız.....
Sunday, December 27, 2009
Sunday, December 20, 2009
banliyö treni

bir hafta içinde iki kez banliyö trenine binmek beni nerelere götürdü?
ilk olarak yatılı lise günlerime.. adana- mersin arası o upuzun tren yolculuklarıma. adana-tarsus-mersin istikametinde giden o yola....
sonra berlin'e.. unter den linden'e ve suburbialara. zemberekli beatles müzikçalarına..
sonra, gidiyor olmanın karın ağrısına.
sonra, gıcır gıcır hayallere.
yoksa banliyö trenine binmek beni kendime mi getirdi?
Thursday, December 10, 2009
Ben yine rüyamda
belki de bir milyon birinci kere mezun olamıyordum. Bütün dönem midtermlerine girmeyi unuttuğum ekonometri adında bi dersim olduğunu hatırlıyodum. Hep başım sıkışınca olduğu gibi gidip Emre Alper'in kapısını çalıyodum, söz veriyodum: tüm gücümle çalışacağım her gün! ona mı, kendime mi veriyodum sözü? o önde ben arkada kampüsün arka bahçelerinde dolaşıyoduk, o anlatıyodu, destek oluyodu, çünkü beni anladığını söylüyordu.
Ben de bir sene daha mezun olamayacak olsam da en azından beni anlayan biri var ve en azından kampüste sonbahar çok güzel diye yüzümde yarı gülümseme sapsarı yaprakları ezip geçerken tüm varlığımla ve o andalığımla öğretmenimin bana anlattıklarını dinliyordum.
bu rüya da o rüyada olduğumu bildiğim rüyalardandı.
tabirini yapabilene 0Rh + kan veriyorum. hadi ben kaçar, doktora geciktim.
ve bu kadar yorgun bi blogu okumaya devam eden bi avuç insana çok teşekkür ederim.
Tuesday, December 08, 2009
sangria xls.
hayvanlar gibi yazasım var, ama kelimeler yok! 
kelime biriktirmek gerek. gürcistan'a gitmek istiyorum.
doğuyu görmek istiyorum, o zaman batılıyım. batıyı görmek istiyorum, o zaman doğuluyum diye düşündüm birden.

bi an için bu fotoğrafın içindeyim, midemde bi sancı. gidiyor olmanın sancısı. yolda olma hissi. kaplumbağa gibi. otogarlar neden hep soğuk olur?
Saturday, December 05, 2009
Wednesday, December 02, 2009
2 Aralık
Saturday, October 31, 2009
vieni qui
Tuesday, October 27, 2009
Sunday, October 25, 2009
Thursday, October 22, 2009
thursday/donnerstag/giovedi
Saturday, October 17, 2009
rüyamda new york'taydım, rüya olduğunun farkındaydım.
mutluluktan koşuyordum. bir ara gülçin de geldi. nil'in şarkısında mısın kızım dedim. new york'a gittiysem n'olmuş dedim şarkıdaki gibi. sonra kendi kendime hadi koş koş rüya bitmeden her yeri dolaş diyordum ki telefon çaldı... çok mutluydum.
Wednesday, October 14, 2009
Sunday, September 13, 2009
a room for one's own
Friday, September 11, 2009

ne garip
hayatım boyunca bana dayatılan basmakalıp yargılar olmasaydı, özgürce hayatıma devam ediyor olabilirdim şimdi. özgürlük bence, insanın kendini özgür hissedebilmesidir. oysa ben farkında olmadan örülmesine izin verdiğim dört duvar arasında yaşıyorum, yaşlanıyorum.
ne ironik ki böyle olursa daha güvende olacağımı düşünmüştüm, tam tersine kendimi güvende hissedemiyorum bir türlü.
Saturday, September 05, 2009
Tuesday, September 01, 2009
agosto facile, settembre difficile
Sunday, August 30, 2009
uchello
Friday, August 21, 2009
Wednesday, August 19, 2009
iki resim arasındaki 27 fark


- begüm'ün ağzındaki sakız mı?
- günlük de yaza yaza bitermiş, yenisine mi geçmek gerek?
- yarısını ben kırdım, yarısını sen/ şimdi gel de yapıştır yapıştırabilirsen...
- kendini kötü hissetmekle, suçluluk hissetmemek arasında bi yerlerdeyim. kayboldum ben nerdeyim?
- şiir yazmak, düz yazı yazmaktan daha mı kolay?
Tuesday, August 18, 2009
kıymet

ayağıma kıymet battı.
herkesin derdi iki çocuk, bir de mutlu yuva olsa bu türkiye çin'e dönerdi....
aliihsan sevgilin miyim ben senin ne alıngan adammışsın be! sorsana bi bu ne hacı diye... aşkolsun ..... sen hiç konuşmadan, kelimelere ihtiyaç duymadan durdun mu öyle saatlerce?
paranoyalar havada uçuşuyor.
cranberries'den geliyor: tie your kids on to their beds clean their heads.
BENİM BABAM ÖLDÜ! neredeyse üç sene oldu.
kulak bazı sinyalleri duyamaz ya, ben kıçımı da yırtsam ailem tarafından anlaşılabileceğimi sanmıyorum artık.
ne depresif bi çocuk oldum ben değil mi abla?
hadi bana bi iş, bi de koca bul da kurtulayım depresyondan. çocuk da yaparım annem bakar nasıl olsa. ne mutlu türküm diyene.
fuck off
fuck off.
ne iş
ne koca
ne iş ne koca
ne iş ne kumkum koca
ne iş ne çocuk
neden benim hayatım, hayatta yaptıklarım işten sayılmıyor.
teşekkür ederim bana ergenlik sanrıları yaşıyomuşum gibi yaklaşıp buraya da yorum bırakan kadın ve ablam, ikinize de teşekkür ederim.
ama yanılıyorsunuz.
lütfen yanılmaya devam edin çünkü artık eminim, sizin değişmeniz benim uzaya gitmemden daha zor.
kelimelere dökünce böyle kusuyorum kimbilir kaç kez nefret edeceğim kendimden bu gerizekalı yazıyı yazdığım için, ama bütün ilişkilerimin ardından da nefret ediyorum kendimden paratoner gibi en psikopatları kendime çektiğim için.
bir tur atabilir miyiz?
Sunday, August 16, 2009
kendinden bile sıkılırsın

sıkılırsın.
bi sigara verseler içersin.
bir sürü insan tanıdım,
kimisi en büyük küfürleri savurdu inandığım tanrıya. kızmadım.
çocukken bisikletten düşüp de, kafam yumurta gibi şiştiğinde yanımda kimse yoktu. Herhalde ilk o zaman yalnız olduğumu hissettim.
hayatımda ilk kez Sebastian'la tanıştığımda yalnız olmadığımı farkettim.
Sebastian, dostum, seni çok özledim.

Saturday, August 15, 2009
köklerim var,
Thursday, August 13, 2009
Wednesday, August 12, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)







































